SESJA WALENTYNKOWA? ...ALE MY NIE UMIEMY POZOWAĆ...

LUTY - MIESIĄC SESJI WALENTYNKOWYCH

Moi Drodzy, przez cały luty zapraszam Was na miłosne SESJE WALENTYNKOWE w Krakowie.

To Wy decydujecie czy chcecie taką sesję

w pięknych plenerach Krakowa (Stare Miasto, Wawel, Kazimierz )

czy

w klimatycznym Studio.

Naprawdę nie ma znaczenia czy jesteście ze sobą miesiąc, rok czy dwadzieścia lat.

Liczy się chemia między Wami, bliskość i uczucie.

***

„Nie umiemy pozować”, czyli o bliskości, wstydzie i tym, dlaczego na sesji walentynkowej aparat jest najmniej ważny

Wiem, że to nie to słynne "pozowanie" Was najbardziej spina.

Większość z nas boi się czegoś zupełnie innego – że zdjęcie obnaży Waszą niepewność.

Kiedy myślicie o sesji walentynkowej macie przed oczami te wszystkie idealne kadry z Pinteresta. Para biegnąca po plaży w złotym świetle, nieskazitelne uśmiechy, dłonie spllecione w idealnym, geometrycznym porządku.

A potem patrzycie na siebie i myślicie: „Ale my tacy nie jesteśmy. My będziemy stać jak kołki. Ja będę mieć podwójny podbródek, a on zrobi tę minę, której nienawidzi”.

Wstyd przed obiektywem, zwłaszcza w sytuacjach intymnych (a sesja we dwoje JEST intymna), to jedno z najbardziej naturalnych uczuć na świecie.

To, co czujecie, jest absolutnie normalne.

Wpuszczacie mnie do swojego świata.

Do strefy, która na co dzień jest zarezerwowana tylko dla Was – tam, gdzie przytulacie się na kanapie, robicie sobie kawę w piżamach albo wygłupiacie się, gdy nikt nie patrzy.

I nagle wchodzę ja, z wielkim obiektywem. Nic dziwnego, że czujecie presję, by „wypaść dobrze”.

Ale mam dla Was dobrą wiadomość: 

Nie musicie umieć pozować. To moja praca, żebyście wyglądali dobrze, będąc po prostu sobą.

Fotografując Was nie szukam idealnych kadrów, tylko WAS, prawdziwych, naturalnych...

Nie szukam symetrii rodem z okładki Vogue’a. Nie sprawdzam, czy macie idealnie ułożone włosy.

Szukam tego momentu, kiedy on szepcze Ci coś na ucho, a Ty mimowolnie mrużysz oczy ze śmiechu. Szukam sposobu, w jaki Twoja dłoń odruchowo szuka jego dłoni. Szukam tego bezpiecznego spojrzenia, które wymieniacie, gdy myślicie, że nie robię zdjęcia.

Sesja walentynkowa (czy jakakolwiek inna sesja par) nie jest egzaminem z aktorstwa. To spotkanie. To czas, kiedy możecie się zatrzymać i skupić tylko na sobie, a ja jestem tam tylko by te ulotne sekundy złapać w kadrze.

Jak przełamuję lody?

Mój sposób pracy nie polega na ustawianiu Was w sztywnych pozach. Nie będę kazał Wam stać na baczność i uśmiechać się na „trzy-cztery”. Zamiast tego będziemy bęziemy łapać to Wasze flow, Waszą energię...

Po 15 minutach zapomnicie o aparacie. Wstyd zniknie, bo zajmiecie się sobą nawzajem.

A jeśli kiedykolwiek poczujecie się niepewnie – jestem tam, by Wam pomóc, podpowiedzieć co zrobić, jak stanąć, położyć, usiąść... i rozładować atmosferę.

Jesteśmy w tym razem.

Abyście poczuli się jeszcze pewniej, przygotowałem dla Was listę 10 wskazówek. Potraktujcie to jako „apteczkę pierwszą pomocy” na stres przed sesją.

To 10 luźnych, ale zawsze sprawdzających się sposobów na luźną sesję, ale...

NIE MUSICIE O TYM WSZYSTKIM PAMIĘTAĆ... są one po to, byście wiedzieli, że w czasie sesji możecie wszystko... no, prawie wszystko (taki żart).

Rozmawiajcie ze sobą (i ze mną!) – Cisza buduje napięcie. Podczas zdjęć opowiadajcie sobie historie, żartujcie, wspominajcie ostatnie wakacje.

Dotyk to podstawa – Jeśli nie wiecie, co zrobić z rękami – dotknijcie drugiej połówki. Złapcie się za dłonie, obejmijcie w pasie, bawcie się włosami, poprawcie sobie kołnierzyk. Fizyczna bliskość natychmiast Was uspokoi.

Bądźcie w ruchu – Statyczne stanie sprzyja sztywnieniu mięśni. Bujajcie się w miejscu jak przy wolnym tańcu, podskoczcie, przebiegnijcie się kawałek, wskoczcie razem na kanapę. Ruch wyzwala endorfiny i naturalny uśmiech.

Ubierzcie się wygodnie – Jeśli Ty będziesz martwić się spadającym ramiączkiem, a Ty za ciasnym kołnierzykiem, będzie to widać na twarzach. Wybierzcie ubrania, w których czujecie się atrakcyjnie, ale które są Waszą „drugą skórą”.

Nie patrzcie w obiektyw – Chyba że Was o to poproszę. Przez 90% czasu patrzcie na siebie, na otoczenie, na swoje buty, w niebo. Ignorowanie aparatu to najlepszy sposób na oswojenie go.

Zróbcie coś, co lubicie – Sesja nie musi być w parku. Możemy iść na pizzę, na kawę, na gokarty albo zrobić zdjęcia u Was w kuchni podczas gotowania. W znanym środowisku stres znika szybciej.

Muzyka pomaga – Jeśli robimy sesję w plenerze lub w domu, puśćcie z telefonu Waszą ulubioną playlistę. Muzyka świetnie wypełnia ciszę i nadaje rytm Waszym ruchom.

Zaufajcie mi – Jeśli widzę, że coś nie wygląda korzystnie (np. światło dziwnie pada), poprawię Was. Nie zostawię Was samych sobie. Biorę odpowiedzialność za efekt końcowy.

Zaakceptujcie wpadki – Wiatr potargał włosy? Potknęliście się? Wybuchnęliście niekontrolowanym śmiechem? Świetnie! To są właśnie te autentyczne momenty, które po latach wzruszają najbardziej.

Potraktujcie to jak randkę – Zaplanujcie, że po sesji idziecie na dobrą kolację lub do kina. Niech sesja będzie tylko wstępem do miłego wieczoru, a nie stresującym „wydarzeniem głównym”.

Pamiętajcie, Wasza miłość jest wystarczająca. Nie potrzebuje filtrów ani aktorskich póz.

JEŚLI CHCECIE ZOBACZYĆ JAK FOTOGRAFUJĘ PARY ZAJRZYJCIE TU

a jeśli od razu

CHCECIE UMÓWIĆ SIĘ NA SESJĘ KLIKNIJCIE TU